Natakhtari Trip

ImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageriImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImage

Advertisements

Protest in Fashion

Black is becoming more mainstream with the end of september. Trends and colors almost the same. Not so many looks to shoot, but it’s possible to find several fashionistas or just good looking people, who were brave enough and joined a protest manifestation of students against the violence in Georgian prisons. Not as much as on Bolotnaya Square, but there were tens of beautiful girls, what’s the real positive side of very ambient demonstration.

Today’s another option was an attack of cute looking but very dangerous stuff, called Ben Simon Shoes. We have to fight not only against the violence but against Ben Simons to. They kill shoe culture and girls can’t stand the wish of looking like each other.

Smiths, agent Smiths everywhere…

Today I made several photographs, just to remember fashion trends of 19.09.2012 demonstration. It will be different after 10 years. 

ImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImage

My Rocks, My Hills

Image

 

Image

 

Image

 

Image

 

Image

***

კურლანდია (ინგ. Cureland, ფრ. Curlandíe) პატარა ქვეყანაა, ბევრმა მის შესახებ არაფერი იცის, რუკაზე თითქმის შეუმჩნეველია, თუ ძველი რუკაა – საერთოდ შეუმჩნეველი. მოსახლეობა 680000. დედაქალაქი კურსკთაუნი (110000) ორი მთის შუაში, ტექტონიკური რღვევის შედეგად გაჩენინილი ტბის ნაპირზეა გაშენებული.

სახელმწიფო ენა: ფრანგული, ინგლისური. ზოგ სამხრეთულ ლანდში გერმანულიც.

კურლანდიაში არ მოდის ხილი, მიზეზი მაღალი მდებარეობა და რთული რელიეფია. ძირითადი სასოფლო სამეურნეო პროდუქცია მეზობლებისგან შემოდის. არც ქალაქებია განვითარებული. აქ ცათამბჯენებს ვერ ნახავთ, HSBC-ს, Microsoft-ის, Nestle-ს და Procter & Gamble-ის ჰედქვორთერებს… არც მაკსთორია, არც ძველებური, ვიტრაჟიანი სახლები.

ტრადიციული საქმიანობა სოფტვეარ ქაუნთერფეითინგია. მთავარ პროდუქტს პატარა სოფტ სამტეხლოები ქმნიან, რომლებიც ძვირიანი პროგრამების იაფ ვერსიებს ამზადებენ. გატეხილი პროგრამები ექსპორტზე არაკანონიერი გზით გადის, თუმცა ხელისუფლება ხვდება, რომ ეს მოსახლეობის შემოსავლის ძირითადი წყაროა, ამიტომ არ ებრძვის. არ შეგეშინდეთ თუ კურსკთაუნის ბაზრობაზე დაინახავთ დისკს წარწერით “Abobe Photoshop CS18.0” – “20 ევრო”. ან “Bulldozer by Lative Instruments” – 10 ევრო… ეს ისაა რაც თქვენ გგონიათ, ცოტა სხვანაირი და იაფი. მერე ჰარდ დრაივიც შეიძინეთ ბექაფისთვის.

კურლანდია რამდენიმე ქვეყნის მიერ გაღებული ტერიტორიიდან შეიქმნა. შეიქმნა იმ არალეგალური ემიგრანტებისთვის,  რომლებმაც თავის დროზე პასპორტი დახიეს და რომელთა იდენტიფიცირება ვერ მოხერხდა.

დაარსებიდან ორი წლის თავზე, კურლანდიაში პირველი დემოკრატიული არჩევნები დაინიშნა. თუმცა გაჩნდა პრობლემაც: შეუძლებელი იყო ამომრჩევლის აუცილებელი მინიმუმის საარჩევნო უბანზე მიყვანა. კურლანდიის ეთნიკურად უჭრელესი და დიდი ხნის მანძილზე არალეგალური მოსახლეობა პოლიტიკურ გულგრილობას იყო შეჩვეული და არჩევნების მიმართ არანაირ ინტერესს არ ამჟღავნებდა. აქ არავინ დადიოდა სააგიტაციო მიტინგებზე, პროგრამის პრეზენტაციებზე, პლაკატებსაც არავინ ხევდა. მოწესრიგებული კურლანდიელები ტორენტებზე ისხვდნენ და შიგადაშიგ ორგანიზებულად მხოლოდ ტრეფიკის გაზრდას ითხოვდნენ.

არაერთგვაროვანი ინტერესების გამო ძალიან ძნელი გახდა ერთი მიზეზის მოძებნა, რისთვისაც ამომრჩეველი მოვიდოდა. ყველაზე ადექვატურად მაინც ანალოგ-დემოკრატიული პარტიის სლოგანი ჟღერდა: “სწრაფი ინტერნეტი ხალხს!” თუმცა ინტერნეტი აქ ისედაც 100mb/sec იყო.

მაგრამ კურლანდიის დროებითი მთავრობა ოხერი გამოდგა და ხერხი იღონა.

არჩევნები სამუშაო დღეს დაინიშნა. სამსახურიდან მხოლოდ ის გათავისუფლდებოდა, ვინც საარჩევნო უბანზე მივიდოდა და დამამტკიცებელ საბუთად ბიულეტენის ტელეფონით გადაღებულ ფოტოს წარმოადგენდა.

დანიშნულ დღეს ყოველ საარჩევნო უბანს განსაკუთრებული ჯადო აღმოაჩნდა:

გორკის ქუჩაზე, პროფტექნიკუმის შენობაში გახსნილ უბანზე უზარმაზარი პოსტერი გამოჩნდა: ერთ მხარეს მესი და ინიესტა იდგნენ, მეორე მხარეზე – კობი და გასოლი. “მიეცი და ითამაშე სტოპიატი/მინუსპიატი საყვარელ ვარსკვლავებთან ერთად!” დიახ, მთელი დღე ბარსელონას და ლეიკერსის ვარსკვლავები გაუჩერებლად თამაშობდნენ. ზოგი მოიგეს, ზოგი წააგეს. ამოსუნთქვის დრო მხოლოდ ფოტოების გადაღებისას ჰქონდათ. გორკიზე რიგი არ შეთხელებულა, საარჩევნო უბნის დახურვას კი მასიური უკმაყოფილება მოჰყვა, ფანჯარაც კი ჩატეხეს.

უკმაყოფილება მოჰყვა ფიზიკის ინსტიტუტში განთავსებული უბნის დახურვასაც. “მიეცი? მაშინ შეეხე ვალერია ლუკიანოვას მკერდზე ან თეძოზე. ის გელოდება…” – ეწერა ფასადზე გამოფენილ პლაკატზე, ზემოთ პლასტიკური ქირურგიის საოცრება – ვალერია ეხატა. არჩევნების მერე ვალერიამ ბლოგზე სტატია გამოაქვეყნა, სადაც წერდა რომ პოლიტიკაში აღარასოდეს ჩაერევა, რადგან ჯერ ისევ სტკივა ძუძუსთავები.

ლორკას ქუჩაზე ამომრჩეველი 2Pac-ის ჰოლოგრამასთან მღეროდა, კაპიტოლიუმში სტივ ჯობსის სული ჰყავდათ გამოძახებული, რომელსაც iSoul-ით ესაუბრებოდი. რეგიონებში განაწილდნენ მადონა, Руки Вверх და Pet Shop Boys. ყველა საარჩევნო უბანზე გაშლილი იყო სუფრა, რომელსაც იმ უბნის ცნობილი თამადა ხელმძღვანელობდა. იყო სიყვარული… ბევრი იმ დღეს ამოეწერა და სხვა უბანში გადაეწერა.

არჩევნები შედგა. ხალხი ითხოვდა: “კიიიდეეევ!”

მსგავსი ტექნიკის დანერგვა შემდეგ სხვაგანაც სცადეს – უშედეგოდ. მოსკოვში ჩემს ქუჩაზე აქტივისტებმა ბიჭებს 100-100 მანეთი მისცეს. ამათ ფული შეკრეს და დალიეს. მოლდავეთში ტიესტო უკრავდა უბანზე, დაღესტნის ისლამურ დემოკრატიულ რესპუბლიკაში (ДИДР) კი საარჩევნო ურნებზე ცხვრები დაკლეს და იქვე მოხარშეს. ეს ცხოველთა დამცველებმა გაიგეს და ამბავი ატყდა…

Image

On the photo: Valeria Lukyanova

Don’t Talk To Strangers

 

 

Dedicated to Alya, who never share

 

 

Don’t share anything more. Let me guess, what would you like to have for breakfast? Don’t want to scroll your wall and see tagliatella with asparagus and lots of likes and hearts around. I’m ready to wake up 2 hours earlier, run to the supermarket and brainstorm in front of giant fridges – what would you like for breakfast? After, I want to look into your eyes and be happy, when I’ll get – “I did it!”

 

Don’t share anything. Want to feel that again: when I was coming to your place, having no idea, what would meet me there. New music was your undivided part. You were writing it down to CDs, and music met me.

 

Don’t share anything more, wait and let me come and see it.

Keep something.

Keep something for us.

Don’t tell us who you fuck now. Leave us with something to imagine.

 

Don’t tell anybody where you are, why you are. I miss to think about you. Don’t tell anybody, where you are going to go, let me be glad, meeting with you.

 

I don’t see anything suddenly, Suddenly I don’t become angry. Everybody’s planning around everything. I’m becoming a part of somebody’s plans.

 

I hide some stuff. Not sending even you. I want you come to my room and my real walls surprise you. I printed this photograph yesterday – 2 X 3 meters and hung it on the wall, waiting for your visit. I try to keep some things that you loved and show them to you for real.

 

I never show that, what’s mine. What makes me sad, what makes me horny. I want you to find them, while surfing in my hard drives and make you happy or sad.

 I want my mac like it was before: for writing texts and keep photographs. We never watch movies at home.

49580031

49580031

49580035

49580035

%d bloggers like this: