miawe

ქაბარჯინას ძირებში 
ჯერ თოვლს არ დაუდია. 
მარტო წვერი გაუთეთრდა. 
მეთორმეტე სავსე მთვარე 
საჯოგის თავს გაჩერდა. 
ნიაღვრებით გადახრამულ 
ქვიან ველზე გავექანე. 
ჩემს უკან და აქეთ-იქით 
ქისტეთიდან გადმოსული 
წითელი მგლები ხავიან. 
დედაჩემი შინ მარტო ზის 
და თაგვების ფუსფუსს უსმენს. 
დიდყურა და რუხმა თაგვმა 
ჭერზე გადაირბინა. 
დედაჩემის ნერვებზეც. 
დედავ, დამშვიდდი თუ შეძლებ. 
ჩემი თვალები ანათებს და 
მგლები ახლოს ვერ მოდიან. 
თან ამ ღამეს ბოლო სავსე მთვარეა. 
დედაჩემი ღუმელთან ზის 
კარტოფილებს ცეცხლში აცხობს. 
ჭერში ნერვზე ისევ ნაცრისფერი 
თაგუნები დარბიან. 
მე კი ორშანთ გავრბივარ 
და ქონდრების სუნი მომდის. 
მეთორმეტე სავსე მთვარეს 
ბალახები ყვავიან. 

 

 

it’s too difficult to live near and without that what u love with all ur heart. I love my house and my fields under the giant mountains. near the little and glamourous forest and gothic cemetery… and these sentence is too long… I love my holy mountain. y yo siempre regresare en esto lugar, por que soy un lobo de las montanas… vale.